Ducker's Work

สวัสดีอีกครั้งครับที่มาพบกันอีกครั้งใน Ducker's Work
( ปรกติแทบจะไม่ทักทายผู้เข้าชมเลยนี่หว่า = = )

วันนี้ผมมีเรื่องเล่าเรื่องหนึ่งมาเล่าให้ฟังครับ

คำเตือน !!
เรื่องราวทั้งหมดที่ผมจะเล่านี้เป็นเหตุการณ์ที่สมมติขึ้น ...... จากเรื่องจริง = =
แม้จะบอกไม่ได้ว่าจริงเท็จแต่ประการใด แต่ผมจะพยายามทำให้เชื่อ = =
เรื่องนี้เป็นเรื่องราวที่ไม่เหมาะสำหรับเยาวชน แต่หากไม่คิดมาก ก็อ่าน ๆ ไปเหอะ = =

เหตุการณ์เริ่มต้นขึ้นตอนที่ผมอยู่ลำปาง ได้มีโทรศัพท์สายหนึ่งโทรเข้าหาผม เป็นหมายเลขที่ไม่รู้จัก

" พี่ดาร์วิน สวัสดีครับ ผม T เอง ที่เคยเล่นการ์ดยูกิด้วยกันไงครับ "

สาบานได้ว่าผมจำไม่ได้จริง ๆ ว่าเป็นใคร เพราะผมไม่เคยรู้ชื่อพวกที่เล่นการ์ดยูกิด้วยกันเลย

" พี่พาผมไปเที่ยวหน่อยสิครับ อยากไปกินเหล้า "

เอาไงล่ะนั่น เหล้าปรกติก็ไม่ได้กิน จะให้พาไปเที่ยวนี่ยากเลย
เลยรับปากไปแค่ว่า ถ้ากลับเชียงใหม่แล้วจะติดต่ออีกที

สุดท้ายก็เลยไปขอพึ่งพาเพื่อนเกี๋ยงทั้งสองคน ที่เคยช่วยงานการ์ตูนผมบ่อย ๆ
( ถ้าใครจำได้ในปกหลังของ Red Eclipse ฉบับเขียนใหม่ จะมีรูปและคำขอบคุณถึงพวกเขาอยู่ )

แล้วก็ตกลงกันได้ว่าจะไป " สโมสรลิง " ที่แถว ๆ หอผมน่ะล่ะ
แต่ก็มีปัญหาใหม่เกิดขึ้นมาอีก ผมติดต่อกับ Mr.T ไม่ได้เลย
แต่ก็ยังไม่ถึงกับตัดใจจะยกเลิกการไป ผมก็เตรียมตัว จนกระทั่งถึงเวลานัด
ผมก็ติดต่อกับ Mr.T ได้อีกครั้ง

ด้วยเหตุที่ว่าช่วงนี้เป็นช่วงเทศกาล การจะไปก็ต้องไปเร็วกว่าปรกติเล็กน้อย นี่ก็ช้ามากแล้ว
ผมจึงให้เขาตัดสินใจว่ายังจะไปอยู่ไหม ? เขาตอบตกลง แล้วผมก็จะไปรับ ที่หน้าบิ๊กซี

แล้วผมก็พลาดอีกรอบ บิ๊กซีเชียงใหม่มีสองสาขา = = ผมเลยต้องรีบไปอีกสาขาหนึ่ง
แล้วตอนขับผมก็โดนฝุ่นเข้าตาตอนเร่งเต็มเหยียด มองไม่เห็นทางเลี้ยว
ผมขับอยู่ระหว่างกลางถนนที่เริ่มแยกออกเป็นสองทาง
สายตาที่จ้องลงที่พื้นเห็นเส้นเขตปลอดภัย ผมเริ่มสังหรณ์ใจว่าจะต้องตกถนนแน่
และแล้วก็

รถผมกระโดดลงใส่ช่องระบายน้ำระหว่างถนน ก่อนที่ตาผมจะเป็นปรกติ แล้วรีบเบี่ยงทางกลับเข้าสู่ถนนหลัก
คนที่ขับรถตามหลังผมมาคงตกใจพิลึก = = ขอโทษด้วยจริง ๆ ครับ

แล้วผมก็ไปรับ Mr.t ได้โดยสวัสดิภาพ = =

ที่ผมตัดสินใจไปเที่ยวกับ Mr.t ส่วนหนึ่งเพราะค่อนข้างน่าสงสาร ทั้งถูกเพื่อนทิ้งไม่พาไปเที่ยวด้วย
แม่ก็ไม่ให้ไปเที่ยวคนเดียว เลยต้องนั่งอยู่กับบ้านตลอดช่วงหยุดสงกรานต์
อีกอย่างเขาเคยมีบุญคุณกับผมสมัยยังเล่นการ์ดยูกิ โดยให้ผมยืมการ์ดไปแข่งทั่วประเทศ
ก่อนจะตกรอบสองกลับมา = = ( เป็นคนต่างจังหวัดคนเดียวที่ผ่านรอบแรกได้ )
ก็เลย เอานะ ไปกินกับเขาหน่อย

แต่เรื่องมันยังไม่ได้เริ่ม เพราะผมยังไม่รู้จักนิสัยการกินของเขาว่าเป็นอย่างไร
แล้วพอมาได้ไปด้วยกัน ถึงได้รู้ว่า เขาเป็น
" จ้าวทฤษฎี "

ตามนั้นล่ะครับ = = ท้ายที่สุดก็เมาพับสิ้นสติ ละตัวก็สูงกว่าผมอีก หนักมาก
กว่าจะลากออกมาจากร้าน กว่าจะลากขึ้นบันไดไปนอน ผลสรุปขอบอกได้แค่ว่า

Nevermore = = ไม่มีครั้งต่อไปแล้ว ถือว่าเราหายกันแล้วนะ Mr.t
คราวหน้าไว้ผมทรงโมฮ๊อกมาเจอกันใน WoW แทนละกัน = =

เอนทรี่นี้สั้น ๆ แต่ใช้เวลาทำโขอยู่ ขอบคุณที่รับชม และขอย้ำอีกครั้งว่า

"เหตุการณ์ที่เล่ามานี้นั้นล้วนเป็นเหตุการณ์ที่สมมติขึ้น ..... จากเรื่องจริง" = =

แล้วพบกันใหม่เอนทรี่หน้าครับ = =/

Edit ขยายมุข เพราะดูเหมือนว่าจะลึกเกินไปนิดหน่อย

1.ที่บอกว่าจะอธิบายในช่องที่แล้วทำไม เป็นเรื่องของการระวังรักษาแก้วของตัวเอง

เพื่อไม่ให้ใครเอาอะไรมาใส่ลงไป แต่ Mr.t กลับเอาไปตวงเหล้าจากโต๊ะข้าง ๆ ซะงั้น

แล้วผลคือก็น็อค เพราะเหล้าโต๊ะข้าง ๆ เป็นคนละชนิดกัน

2. ที่รถเต็ม เป็นข้ออ้างที่อ้างไม่ขึ้นสุด ๆ เพราะไม่มีใครอยากพาไปด้วยนั่นเอง = =

คงไม่มีอะไร แล้วมั้ง = =